zaterdag, mei 20, 2006
Nieuws van Vita
Hoi hoi iedereen!
In de voormiddag beetje toerist uitgehangen en mijn busticket naar Arequipa gaan vastleggen! Heb van de eerste keer ook maar eens geïnformeerd naar een vlucht van Arequipa naar Lima voor ik vertrek, want dat is maar 40 min vliegen, als ik met de nachtbus ga is het 16 uur! Om dan daarna nog eens 16 uur op een vlieger te zitten, dacht het niet. En dat voor een prijsverschil van amper 35 dollar!
Een tweede reden waarom ik toch met het vliegtuig zou gaan zijn de vele overvallen op bussen de laatste tijd. Hoog in de bergen (waar geen kat passeert en waar je geen ontvangst hebt) barricaderen overvallers de weg, vaak in politie uniform, en dan halen ze alles, maar dan ook alles van de bus... wat uiteraard niet de bedoeling is :-s Vaak gebeuren de overvallen ook door corrupte politiemannen zelf, wat het nog des te erger maakt!
Van bussen gesproken, vandaag de bus genomen van Qosqo richting Urubamba. Dit laatste stadje ligt midden in de selva (oerwoud in de Andes op 3500 m hoogte). En ze rijden er als gek door de haarspeldbochtjes!!! Dat tot daar aan toe, maar de chaufeurs zijn niet altijd even bekwaam en je hebt dus echt wel afgronden om U tegen te zeggen (ja misschien wel derde reden om met vliegtuig te gaan). Ben blij dat ik het overleefd heb en dat ik dit niet iedere dag moet doen! Heb onderweg tussen Arequipa en Qosqo trouwens een serieus busaccident gezien, of had ik dat al eerder gezegd... brr, wil het niet meemaken!!!
Vandaag terug naar een kleine comunidad gegaan. De kindjes hebben het er ook niet makkelijk! Ze vertrekken om 6u naar school want het is lang wandelen, dan komen ze om 14u terug thuis, waarna ze met een beetje geluk eten krijgen waardoor hun buikje gevuld is! Naargelang het seizoen moeten ze dan ofwel op het veld werken, ofwel komen ze naar de ludoteca om er te spelen en te leren! Tegen de avond krijgen ze er dan Quaqer, een soort van griesmeelpap...
Heb er voetbal gespeeld met de chicos, wat trouwens niet evident is op 3400 m hoogte. Anderzijds is het wel een speciaal gevoel... temidden van de prachtige bergen, de zon die dan stillekes ondergaat (begint hier vaak al om 16u), prachtig! Had dit voor geen geld ter wereld willen missen!
Ik heb vanaf vandaag trouwens een nieuwe naam, zijnde Vita. Dat is namelijk makkelijker voor de chicos hier, Vita is trouwens niet ver gezocht... De verkleining van Evi is Evita, haal de E weg en... tatarata: Vita is geboren!
Zo, ik ga jullie dan laten, heb reuzehonger!
Muchos saludos y besitos de Vita
In de voormiddag beetje toerist uitgehangen en mijn busticket naar Arequipa gaan vastleggen! Heb van de eerste keer ook maar eens geïnformeerd naar een vlucht van Arequipa naar Lima voor ik vertrek, want dat is maar 40 min vliegen, als ik met de nachtbus ga is het 16 uur! Om dan daarna nog eens 16 uur op een vlieger te zitten, dacht het niet. En dat voor een prijsverschil van amper 35 dollar!
Een tweede reden waarom ik toch met het vliegtuig zou gaan zijn de vele overvallen op bussen de laatste tijd. Hoog in de bergen (waar geen kat passeert en waar je geen ontvangst hebt) barricaderen overvallers de weg, vaak in politie uniform, en dan halen ze alles, maar dan ook alles van de bus... wat uiteraard niet de bedoeling is :-s Vaak gebeuren de overvallen ook door corrupte politiemannen zelf, wat het nog des te erger maakt!
Van bussen gesproken, vandaag de bus genomen van Qosqo richting Urubamba. Dit laatste stadje ligt midden in de selva (oerwoud in de Andes op 3500 m hoogte). En ze rijden er als gek door de haarspeldbochtjes!!! Dat tot daar aan toe, maar de chaufeurs zijn niet altijd even bekwaam en je hebt dus echt wel afgronden om U tegen te zeggen (ja misschien wel derde reden om met vliegtuig te gaan). Ben blij dat ik het overleefd heb en dat ik dit niet iedere dag moet doen! Heb onderweg tussen Arequipa en Qosqo trouwens een serieus busaccident gezien, of had ik dat al eerder gezegd... brr, wil het niet meemaken!!!
Vandaag terug naar een kleine comunidad gegaan. De kindjes hebben het er ook niet makkelijk! Ze vertrekken om 6u naar school want het is lang wandelen, dan komen ze om 14u terug thuis, waarna ze met een beetje geluk eten krijgen waardoor hun buikje gevuld is! Naargelang het seizoen moeten ze dan ofwel op het veld werken, ofwel komen ze naar de ludoteca om er te spelen en te leren! Tegen de avond krijgen ze er dan Quaqer, een soort van griesmeelpap...
Heb er voetbal gespeeld met de chicos, wat trouwens niet evident is op 3400 m hoogte. Anderzijds is het wel een speciaal gevoel... temidden van de prachtige bergen, de zon die dan stillekes ondergaat (begint hier vaak al om 16u), prachtig! Had dit voor geen geld ter wereld willen missen!
Ik heb vanaf vandaag trouwens een nieuwe naam, zijnde Vita. Dat is namelijk makkelijker voor de chicos hier, Vita is trouwens niet ver gezocht... De verkleining van Evi is Evita, haal de E weg en... tatarata: Vita is geboren!
Zo, ik ga jullie dan laten, heb reuzehonger!
Muchos saludos y besitos de Vita
vrijdag, mei 19, 2006
Pure horror, maar ook een aantal leuke dingen!
Hoi hoi!
Begin me hier meer en meer in m´n nopjes te voelen en ga morgenavond (vrijdag) dan ook eens het andere leven van Qosqo bekijken... nightlife! Naar het schijnt is het hier wel een van de gezelligste stadjes om weg te gaan... dat belooft. En dan die Pisco Sour hier, zalige coctail! Het bier valt hier ook nog wel mee, ze hebben 3 bekende inlandse bieren: Cristal, Cusqueñia en Arequipeña, niet zo lekker als onze pintjes, maar ze doen wel dienst als vervanging!
Vanmorgen hele tijd met Sonja gebabbeld, is een voluntario van 27 die hier ondertussen een jaar zit en sinds kort hier ook echt woont en vast werk heeft! Niet dat ze hier veel betalen. Ze heeft 2 jobs, waardoor ze fulltime werkt, en verdient daarmee 1000 S./ per maand, dat is zo´n 250 euro. Genoeg om hier van te leven dat wel, je kan het ongeveer vergelijken met 1000 euro in België.
Vandaag ben ik ook weer een aantal ludotecas gaan bezoeken, dat zijn een soort van bibliotecas waar er pedagogisch verantwoord speelgoed is voor de chicos, waar ze na school kunnen gaan spelen en zo nog iets bijleren en oefenen, want dat gebeurt thuis meestal niet! Heb er voorgelezen in m´n beste Castellano, en de chicos zaten in een kringetje rond mij, een en al oor! Zo lief! Vooral sprookjes horen ze graag, Blancanieves, el Patito Feo, Pinocho, ... Je ziet die gezichtjes zo stralen als je met hen speelt. En ze zijn zo beteuterd als je dan doorgaat...
Heb vandaag weer verhalen gehoord over de kindjes in de hoogste bergdorpen, ja hallo, blij dat ik zo´n dingen nog niet heb meegemaakt want je moet er wel bestand tegen zijn! Voorbeeld 1: papa slaagt mama in elkaar waardoor dochtertje van 4 voor huishouden, mama en kleine broertje moet zorgen... Voorbeeld 2: Dochtertje van 5 wordt herhaaldelijk seksueel misbruikt door alcoholverslaafde papa, baarmoeder van kleintje zo erg geïnfecteerd en gemolesteerd dat die uit het lichaam komt, wat doet mama dan? Baarmoeder gewoon terugduwen! Nee, ze gaan niet naar een dokter want dan komt er een blaam over de familienaam... Maar de juf weet het, zegt die dan niets? Jawel hoor, maar enkel tegen de ouders zelf. De wetten in de comunidades zijn er duidelijk, seksueel misbruik wordt er evenmin getolereerd als in België en kan bestraft worden, maar er wordt niet naar de policia gegaan wegens te veel rompslomp...
Je moet er maar geboren worden als onschuldig klein wezentje...
Begin me hier meer en meer in m´n nopjes te voelen en ga morgenavond (vrijdag) dan ook eens het andere leven van Qosqo bekijken... nightlife! Naar het schijnt is het hier wel een van de gezelligste stadjes om weg te gaan... dat belooft. En dan die Pisco Sour hier, zalige coctail! Het bier valt hier ook nog wel mee, ze hebben 3 bekende inlandse bieren: Cristal, Cusqueñia en Arequipeña, niet zo lekker als onze pintjes, maar ze doen wel dienst als vervanging!
Vanmorgen hele tijd met Sonja gebabbeld, is een voluntario van 27 die hier ondertussen een jaar zit en sinds kort hier ook echt woont en vast werk heeft! Niet dat ze hier veel betalen. Ze heeft 2 jobs, waardoor ze fulltime werkt, en verdient daarmee 1000 S./ per maand, dat is zo´n 250 euro. Genoeg om hier van te leven dat wel, je kan het ongeveer vergelijken met 1000 euro in België.
Vandaag ben ik ook weer een aantal ludotecas gaan bezoeken, dat zijn een soort van bibliotecas waar er pedagogisch verantwoord speelgoed is voor de chicos, waar ze na school kunnen gaan spelen en zo nog iets bijleren en oefenen, want dat gebeurt thuis meestal niet! Heb er voorgelezen in m´n beste Castellano, en de chicos zaten in een kringetje rond mij, een en al oor! Zo lief! Vooral sprookjes horen ze graag, Blancanieves, el Patito Feo, Pinocho, ... Je ziet die gezichtjes zo stralen als je met hen speelt. En ze zijn zo beteuterd als je dan doorgaat...
Heb vandaag weer verhalen gehoord over de kindjes in de hoogste bergdorpen, ja hallo, blij dat ik zo´n dingen nog niet heb meegemaakt want je moet er wel bestand tegen zijn! Voorbeeld 1: papa slaagt mama in elkaar waardoor dochtertje van 4 voor huishouden, mama en kleine broertje moet zorgen... Voorbeeld 2: Dochtertje van 5 wordt herhaaldelijk seksueel misbruikt door alcoholverslaafde papa, baarmoeder van kleintje zo erg geïnfecteerd en gemolesteerd dat die uit het lichaam komt, wat doet mama dan? Baarmoeder gewoon terugduwen! Nee, ze gaan niet naar een dokter want dan komt er een blaam over de familienaam... Maar de juf weet het, zegt die dan niets? Jawel hoor, maar enkel tegen de ouders zelf. De wetten in de comunidades zijn er duidelijk, seksueel misbruik wordt er evenmin getolereerd als in België en kan bestraft worden, maar er wordt niet naar de policia gegaan wegens te veel rompslomp...
Je moet er maar geboren worden als onschuldig klein wezentje...
donderdag, mei 18, 2006
Armoede in de Andesdorpen
Sinds vandaag weet ik echt waarom ik hier ben, en waarom ik studeer wat ik nu studeer. Ben vandaag met de mensen van Chico Latino de Andes rond Qosqo (Quechua voor Cusco) in getrokken. Stel je er niet te veel van voor... je stapt in een taxi en je begint te rijden, en hoe verder je van Cusco weg bent, hoe hoger en dieper je de Andes ingaat, hoe ruiger de omstandigheden, geen verharde wegen, IMMENSE afgronden, veel te veel stof en bijna geen huisjes meer. Af en toe wel wat koeien of schapen op de weg (die je bijna van de berg toen tuimelen met je auto), vrouwen in traditionele kleren die uren moeten wandelen naar de mercado of zo.
Maar soit, dan kom je daar toe op de eerste Pronoei. Hier heb je dus 2 soorten kleuterschooltjes ter voorbereiding op het verplichte lager onderwijs. 1) kleuterscholen in de steden gesponsord door de gobierno en 2) Pronoei in de kleinere stadjes en pueblos, waar 1 vrouw (een huismoeder of zo) de kindjes opvangt en educatief verantwoord leert spelen. Bij die Pronoei is er echter een gebrek aan geld, infrastructuur en kennis. Want die vrouwen doen echt hun best, maar ze zijn niet opgeleid om 20-30 kindjes op te vangen, want ze krijgen er ook de problemen van hun ganse familie bij! De campesinos (boeren) zijn hier echt geen gemakkelijke mensen en er is moeilijk met hen te communiceren.
Maar wat ik vandaag heb gezien is zo hard, zo bittere realiteit. De kindjes die tussen 3 en 5 zijn, zijn ongelooflijk lief en blij om je te zien, maar de omstandigheden waarin ze leven... heel arm, vuil, ondervoed, ziek, je kan het je niet inbeelden! In de centra is er geen lopend water, geen toilet, basiseten (rijst, meel, tonijn in blik, ...). De ouders staan in voor fruit, maar bijna geen enkel kindje krijgt dat mee. Wat maakt dat heel wat van die kleintjes te klein zijn voor hun leeftijd, honger hebben, etc. Nu, de organisaties hier proberen echt wel iets te doen, maar is zo moeilijk. Soms is het echt een druppel op een hete plaat. Maar toch zie je verbeteringen in de zin van didactisch materiaal en dergelijke.
De geur die er hangt blijft me ook wel bij, kan het moeilijk omschrijven, een combinatie van boerderijen, zand, stof, vuil, zon, armoede, ... iets heel bizar! Ben zelf ook zo vuil als iets thuisgekomen, al het stof kruipt in je kleren en porieen!
Nu ben ik wel blij dat ik dit gezien heb... te weten dat het nog erger kan. Er zijn namelijk pueblos waar er geen hulp van buitenaf is en daar is het nog slechter gesteld met de chicos!
Ga jullie maar eens laten want heb seffens nog interviewkes uit te schrijven, kwestie dat ik mijn gekrabbel nog begrijp eens ik thuis ben, wat trouwens niet erg lang meer is.
Mijn Castellano gaat er met sprongen op vooruit, krijg van alle indigenos de commentaar dat ik heel vlot babbel en dat ik geen Spaans Castellano spreek, maar met accento Peruano, wat ik natuurlijk wel heel leuk vind! ;-)
Besitos y hasta luego!
Maar soit, dan kom je daar toe op de eerste Pronoei. Hier heb je dus 2 soorten kleuterschooltjes ter voorbereiding op het verplichte lager onderwijs. 1) kleuterscholen in de steden gesponsord door de gobierno en 2) Pronoei in de kleinere stadjes en pueblos, waar 1 vrouw (een huismoeder of zo) de kindjes opvangt en educatief verantwoord leert spelen. Bij die Pronoei is er echter een gebrek aan geld, infrastructuur en kennis. Want die vrouwen doen echt hun best, maar ze zijn niet opgeleid om 20-30 kindjes op te vangen, want ze krijgen er ook de problemen van hun ganse familie bij! De campesinos (boeren) zijn hier echt geen gemakkelijke mensen en er is moeilijk met hen te communiceren.
Maar wat ik vandaag heb gezien is zo hard, zo bittere realiteit. De kindjes die tussen 3 en 5 zijn, zijn ongelooflijk lief en blij om je te zien, maar de omstandigheden waarin ze leven... heel arm, vuil, ondervoed, ziek, je kan het je niet inbeelden! In de centra is er geen lopend water, geen toilet, basiseten (rijst, meel, tonijn in blik, ...). De ouders staan in voor fruit, maar bijna geen enkel kindje krijgt dat mee. Wat maakt dat heel wat van die kleintjes te klein zijn voor hun leeftijd, honger hebben, etc. Nu, de organisaties hier proberen echt wel iets te doen, maar is zo moeilijk. Soms is het echt een druppel op een hete plaat. Maar toch zie je verbeteringen in de zin van didactisch materiaal en dergelijke.
De geur die er hangt blijft me ook wel bij, kan het moeilijk omschrijven, een combinatie van boerderijen, zand, stof, vuil, zon, armoede, ... iets heel bizar! Ben zelf ook zo vuil als iets thuisgekomen, al het stof kruipt in je kleren en porieen!
Nu ben ik wel blij dat ik dit gezien heb... te weten dat het nog erger kan. Er zijn namelijk pueblos waar er geen hulp van buitenaf is en daar is het nog slechter gesteld met de chicos!
Ga jullie maar eens laten want heb seffens nog interviewkes uit te schrijven, kwestie dat ik mijn gekrabbel nog begrijp eens ik thuis ben, wat trouwens niet erg lang meer is.
Mijn Castellano gaat er met sprongen op vooruit, krijg van alle indigenos de commentaar dat ik heel vlot babbel en dat ik geen Spaans Castellano spreek, maar met accento Peruano, wat ik natuurlijk wel heel leuk vind! ;-)
Besitos y hasta luego!
woensdag, mei 17, 2006
Koude / warme Cusco
Hola amigos
Het is hier dus berekoud... ´s nachts gelukkig! Maar het vriest wel dat het kraakt, -5 is geen uitzondering! Maar eens die zon er is mag je zonnecreme a volonte beginnen smeren, want die hoogtezon hier doet geen goed!
Heb hier alleszins al veel kunnen doen, ben al meegegaan naar de projectjes, heb met de kindjes gespeeld en gewerkt, kan interviews afnemen met de verantwoordelijken, ... Kortom, alle materiaal voor mijn thesis eindelijk volop aanwezig! Wou dat ik de foto´s kon tonen, maar gaat nog altijd niet! Je zou die schattige snoetjes van die kleintjes moeten zien!
Verder ben ik hier zo vrij al een vogeltje! Neem de bus waar en wanneer ik wil... hier in Cusco begin ik het systeem door te hebben. De bus nemen, is ook niet echt de bus nemen zoals in Belgie. Hier spreken ze van micro´s, dat zijn eigenlijk heel kleine busjes (voor zo´n 15 personen, maar dan zit je wel op elkaars schoot!). Is trouwens veel veiliger dan taxi nemen... zeker ´s avonds. Er zijn wel meer toeristen ontvoerd door taxichauffeurs.
Voel me hier tenminste leven! In Arequipa mocht ik amper iets alleen doen, iemand moest altijd mijn handje vasthouden.. gek wordt je daarvan... maar dat heb je dan met over over overbezorgde gastfamilie :-) Maar hier amuseer ik me dus te pletter!
Cuzco is trouwens ongelooflijk mooi, door de dag, maar zeker ´s avonds als alle lichtjes branden. Kleine straatjes, volle Andes rondom, vriendelijke mensen, maar misschien iets te veel toeristen... wat anderzijds wel maakt dat je snel internationale vriendjes hebt :-p
Tot en met zondagavond zit ik volledig volgeboekt met projecten! De week erna ga ik maandag naar Machu Picchu, dinsdag een dagtocht in de Valle Sagrada, en woensdag Cuzco stad, waar ik vandaag ook al heel wat van gezien heb.
Voor wie Saqsuahaman kent, dat ligt op een half uur wandelen/klimmen van de Plaza de Armas en kan je bekijken met eender welke citytour (per busje): Wat echter ook veel gedaan wordt, vooral door backpackers dan, is ´s morgens vroeg om 6u aan de klim beginnen om dan de zon te zien opkomen boven Cuzco... het licht is dan ongelooflijk mooi! Dus dat ga ik dan ook nog proberen doen, nu donderdag, of anders die laatste woensdag!
Maar ik hou jullie zeker op de hoogte!!!
Muchos abrazos y besitos!
Het is hier dus berekoud... ´s nachts gelukkig! Maar het vriest wel dat het kraakt, -5 is geen uitzondering! Maar eens die zon er is mag je zonnecreme a volonte beginnen smeren, want die hoogtezon hier doet geen goed!
Heb hier alleszins al veel kunnen doen, ben al meegegaan naar de projectjes, heb met de kindjes gespeeld en gewerkt, kan interviews afnemen met de verantwoordelijken, ... Kortom, alle materiaal voor mijn thesis eindelijk volop aanwezig! Wou dat ik de foto´s kon tonen, maar gaat nog altijd niet! Je zou die schattige snoetjes van die kleintjes moeten zien!
Verder ben ik hier zo vrij al een vogeltje! Neem de bus waar en wanneer ik wil... hier in Cusco begin ik het systeem door te hebben. De bus nemen, is ook niet echt de bus nemen zoals in Belgie. Hier spreken ze van micro´s, dat zijn eigenlijk heel kleine busjes (voor zo´n 15 personen, maar dan zit je wel op elkaars schoot!). Is trouwens veel veiliger dan taxi nemen... zeker ´s avonds. Er zijn wel meer toeristen ontvoerd door taxichauffeurs.
Voel me hier tenminste leven! In Arequipa mocht ik amper iets alleen doen, iemand moest altijd mijn handje vasthouden.. gek wordt je daarvan... maar dat heb je dan met over over overbezorgde gastfamilie :-) Maar hier amuseer ik me dus te pletter!
Cuzco is trouwens ongelooflijk mooi, door de dag, maar zeker ´s avonds als alle lichtjes branden. Kleine straatjes, volle Andes rondom, vriendelijke mensen, maar misschien iets te veel toeristen... wat anderzijds wel maakt dat je snel internationale vriendjes hebt :-p
Tot en met zondagavond zit ik volledig volgeboekt met projecten! De week erna ga ik maandag naar Machu Picchu, dinsdag een dagtocht in de Valle Sagrada, en woensdag Cuzco stad, waar ik vandaag ook al heel wat van gezien heb.
Voor wie Saqsuahaman kent, dat ligt op een half uur wandelen/klimmen van de Plaza de Armas en kan je bekijken met eender welke citytour (per busje): Wat echter ook veel gedaan wordt, vooral door backpackers dan, is ´s morgens vroeg om 6u aan de klim beginnen om dan de zon te zien opkomen boven Cuzco... het licht is dan ongelooflijk mooi! Dus dat ga ik dan ook nog proberen doen, nu donderdag, of anders die laatste woensdag!
Maar ik hou jullie zeker op de hoogte!!!
Muchos abrazos y besitos!
maandag, mei 15, 2006
Cusco!!!
Hey hier ben ik dan weer!
Ben na een vermoeiende busreis (veel slaap je immers niet), aangekomen in Cusco. Het is hier wel ongelooflijk koud, te weten dat de winter hier net begonnen is!!! Een goeie 10 graden toch, hoewel het in de dag in de zon wel wat opwarmt!
Zit hier toch op een goeie hoogte, 3300 meter, maar voorlopig geen last van hoogteziekte, ze hebben me hier dan ook al direct Mate de Coca gemaakt, thee van cocabladeren... die ik trouwens niet mag uitvoeren, moest er iemand met de vraag afkomen ;-)
Ben trouwens al heel wat plannen aan het maken om iets meer te doen dat de projecten hier bekijken, uiteraard!
Maar later zeker meer!
Heel veel verkleumde groetjes, knuffels en kussen!
Ben na een vermoeiende busreis (veel slaap je immers niet), aangekomen in Cusco. Het is hier wel ongelooflijk koud, te weten dat de winter hier net begonnen is!!! Een goeie 10 graden toch, hoewel het in de dag in de zon wel wat opwarmt!
Zit hier toch op een goeie hoogte, 3300 meter, maar voorlopig geen last van hoogteziekte, ze hebben me hier dan ook al direct Mate de Coca gemaakt, thee van cocabladeren... die ik trouwens niet mag uitvoeren, moest er iemand met de vraag afkomen ;-)
Ben trouwens al heel wat plannen aan het maken om iets meer te doen dat de projecten hier bekijken, uiteraard!
Maar later zeker meer!
Heel veel verkleumde groetjes, knuffels en kussen!
